home edities kidscorner
<<1 t/m 8 editie 9 editie 11 editie 13 editie 15 17 t/m 24>>
editie 10 editie 12 editie 14 editie 16
Mijn eerste voorleesverhaaltje:

Hoi jongens.

Ik weet het, ik heb lang niets van me laten horen op de site van Teens Talk GH.
Maar ik heb het ook zo druk gehad op school.

Maar ik heb nu wel mijn eerste verhaal af en die staat op de site.
Ik vertel in dit verhaal over de eerste keer dat ik naar de dokter ging en over hoe ik het vond in het ziekenhuis.

Willen jullie me een mailtje sturen als jullie het gelezen hebben om te vertellen of jullie hetzelfde voelen en deden bij de dokter?

Want ik wil er wel graag over praten met jullie.

Verder ben ik met Claudia bezig om wat leuks voor ons te bedenken voor de ledendag in mei.

Hebben jullie misschien ook ideetjes?

Ik hoop snel wat van jullie te horen.
Groetjes Patrik (Prik)

Mail:
Hallo allemaal,

Ik ben Rianne, 20 jaar en ik zoek mensen die hetzelfde hebben meegemaakt als
ik en die er heel hun leven mee moeten leven.


Ik werd op 26-03-1985 te klein geboren. Totdat ik 1.5 jaar was heb ik allerlei onderzoeken gehad en toen kwamen ze erachter dat ik groeihormonen miste.
Vanaf toen moeste mijn ouders elke avond in mijn been prikken.
Toen ik een jaar of 10 was leerde ik het zelf te doen.
Toen ik 13 jaar was wilden ze kijken of ik zonder GH kon dus moest ik een jaar stoppen met prikken. In dat jaar ging ik zwaar achteruit:
  • Ik at haast niet meer
  • Om 9 uur s avonds was ik al moe.
  • Er zat geen leven meer in. Ik had totaal geen fut meer.

Gelukkig besloten ze na een jaar dat ik niet zonder GH kon leven. Ik ging weer prikken en ik werd weer een beetje zoals ik vroeger was maar niet helemaal.
Ik ben dat jaar dat ik gestop was flink dikker geworden en prive was er ook van alles gebeurd.
Maar gelukkig ging ik weer eten. In het begin zo'n 9 boterhammen per dag en ik kon ook ineens tot 12uur opblijven.

Toen nog lang niet alle klachten weg waren gingen ze verder kijken, maar ook omdat ik
nog niet ongesteld was, geen borsten had, enzovoort.
Ze maakten een MRI-scan en daarkwam uit dat een groot deel van mijn hypofyse er niet is. Het heeft nooit bestaan. en nu heb ik er nog meer hormonen bij gekregen. Ik mis Hydrocortison en vrouwelijk hormoon. Mijn schildklier doet het nog wel.
Ik heb door deze pillen last van beperkingen zoals:
  • dat ik altijd optijd mijn pillen moet innemen.
  • geregeld leven
  • en ik heb stemmingswisselingen.

Als je interesse hebt of hetzelfde hebt meegemaakt wil ik graag met je in contact komen.
Liefs rianne
Email:
Hoe gaat het als ik (een panhypopit) zwanger wil raken:

Heel veel meiden van rond de 16 jaar zijn nieuwsgierig naar het feit hoe het zal gaan als ze later kinderen willen.
Ik hield mezelf daar toen in ieder geval wel mee bezig.
Maar bij ons Panhypopitten gaat het toch echt even iets anders als anders.
Hoe dan wel, dat kun je hier onder lezen.

Mijn Gynaecoloog heeft gezegd dat IK met deze behandeling een hele normale kans op zwanger raken heb.

Ovulatie-inductie wat is dat?

Allereerst worden de follikelgroei en eicelrijping gestimuleerd door toedienen van het FSH-geneesmiddel.
Gonadotrofines worden dagelijks toegediend
door middel van injecties, waarbij de dosering van patiŽnt tot patiŽnt verschilt. In een normale cyclus zal een toename in de afgifte van het hormoon LH ervoor zorgen dat de eisprong plaatsvindt. Tijdens de behandeling wordt dit nagebootst door het toedienen van een ander hormoon genaamd ďhet zwangerschapshormoonĒ of hCG.
Ongeveer 36 tot 40 uur na het toedienen van hCG zal er een eisprong plaatsvinden. Vaak wordt dan ook geadviseerd om in de nacht na het toedienen van het hCG gemeenschap te hebben.

De controle van de behandeling
Als men de eierstokken stimuleert met gonadotrofines moet er zorgvuldig worden gecontroleerd hoe de eierstokken op de behandeling reageren. Meestal doet men
dat met behulp van transvaginale echografie. Zo kan de arts precies zien wat er gebeurt in de eierstokken waardoor de kans op een zwangerschap zo groot mogelijk is, terwijl overstimulatie van de eierstokken zo veel
mogelijk wordt vermeden. De follikelgroei kan behalve met behulp van de echo ook worden gevolgd door het meten van bepaalde hormonen in het bloed. Hierbij kijkt men vooral naar de hoeveelheid oestrogenen.

De kans op succes
De kans op een zwangerschap na een ovulatie-inductiebehandeling is moeilijk in te schatten, omdat vele factoren hierbij een rol kunnen spelen.
De leeftijd van de vrouw, de oorzaak van de verminderde vruchtbaarheid en eventuele andere problemen zijn bijvoorbeeld factoren
die de vruchtbaarheid kunnen beÔnvloeden. In het algemeen is de kans op een zwangerschap na een behandeling ongeveer 15 tot 25%.

Een gezonde baby?
De kans op een baby met afwijkingen is na ovulatieinductiebehandelingn even klein als bij een normale zwangerschap. Ook de geboorte en daarna de borstvoeding worden niet beÔnvloed. De kans op een miskraam
is wel iets verhoogd bij onvruchtbaarheidsbehandelingen.
Er zijn echter geen speciale voorzorgsmaatregelen nodig tijdens een zwangerschap die optreedt na ovulatieinductie.
Bron: http://www.puregon.nl/Files/oibrochure.pdf
Schrijven kunnen jullie naar:


NVGG t.a.v. Teens Talk GH
Antwoordnummer 10892
4800 WB Breda

Alle tips en eigen verhalen zijn welkom.
Tot de volgende Teens Talk GH.
Groetjes Claudia